ชีวิตที่เบิกบาน
โดย พระสุรศักดิ์ สุรญาโณ (ปัญญาสาร)

    ความชั่ว ไม่ทำเสียเลยดีกว่า ตรวจกรรมแก้กรรม ถูกหลอกมามากแล้ว เสียเวลา เสียเนื้อเสียตัว ถึงเสียชีวิต ไม่มีใครแก้กรรมของใครได้เพราะ "ทำดี- ดี ทำชั่ว-ชั่ว" ได้รับผลของกรรมนั้น เมื่อเคยทำไม่ดี เราก็รีบทำดี เพื่อให้ความไม่ดีนั้นจางลง เมื่อรู้ว่า ไม่ดีก็เลิกทำจะถูกต้องกว่า ไม่ต้องห่วงกรรมเก่า ไม่ต้องกังวลว่าตายแล้ว จะไปไหน ไม่กังวลอดีต ไม่ห่วงใยอนาคตแต่ทำปัจจุบันให้ดี แล้วดีเรื่อยไป
    เจ้ากรรม นายเวร เราทำเวรทำกรรมผูกพันกันมาตลอด ไม่ต้องชาติไหน เอาแค่ชาตินี้ เราก็เคยทำเวรทำกรรมกับพ่อแม่ แน่นอนว่าดื้อน่าดู ซนน่าดู ทำพ่อ แม่ปวดหัว สามีกับภรรยา พ่อแม่กับลูก เพื่อนกับเพื่อน หัวหน้ากับลูกน้อง ทำเวรทำ กรรมผูกพันกันมาเรื่อย ที่น่ากลัวคือ เราจะทำเวร ทำกรรม กับตัวเราเอง เป็นเจ้า กรรม นายเวร กับตัวเอง เช่นเอาสิ่งที่เป็นพิษเข้าไปสู่ร่างกาย พ่อแม่ให้ร่างกายมา ดีครบทุกอย่าง ให้ปอดมาสะอาดก็เอาควันไปรมให้ปอดดำ ให้ตับมาดีดี ก็ไปดื่ม เหล้าให้ตับแข็ง ให้แขนมาดีดี ก็ไปซิ่งรถ ฟันกัน ตีกัน ขา แขนขาดตายไปก็เยอะ
    ผู้หญิงรูปร่างสวยดูดี แต่แต่งตัวไม่เรียบร้อย นุ่งห่มไม่มิดชิด ก็ไปถูกข่ม ขืนเล่น ถูกฆ่าตายตกเป็นข่าวในหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์มากมาย
นี่สร้างเวร สร้างกรรมให้กับตนเอง เอาชีวิตไปอยู่ในที่อันตราย หรือเอา สิ่งที่เป็นพิษเข้าไปสู่ร่างกาย นี่น่ากลัวกว่ามาก เจ้ากรรม นายเวร ต้องทำความเข้า ใจให้ถูกต้อง จะได้ไม่ต้องลังเลสงสัยต่อไป
    มีบางคนที่คิดว่าชีวิตนี้มันเลวร้ายเหลือเกิน "มีลม มีเรื่อง หมดลม ก็หมด เรื่อง" ตายดีกว่า จะได้หมดเรื่องไปเกิดใหม่ อาจจะดีกว่านี้
หมดลม อาจไม่หมดเรื่องก็ได้ แต่มีลมทำให้หมดเรื่องได้ มีตัวอย่างคือ เจ้าชายสิทธัตถะท่านสละทิ้งหมด หมดเรื่องเมื่อพระชนมายุ ๓๕ ปี และตลอด ๔๕ ปี ต่อมาชีวิตพระองค์ก็เป็นประโยชน์มหาศาลต่อมวลมนุษย์ "มีลม หมดเรื่องได้" หมดลมอาจไม่หมดเรื่องก็ได้ เพราะฉะนั้นควรสน ใจมีลม ทำให้หมดเรื่องได้จะดีกว่า ทุกคนจึงไม่มีสิทธิฆ่าตัวตาย เพราะชีวิตนี้เป็นของธรรมชาติ ดิน น้ำ ไฟ ลม ปรุ่งแต่งกัน หยุดปรุงแต่งเมื่อไร ก็ไปนอนตามศาลาวัด ถึงวันเผาก็กลับคืนสู่ ธรรมชาติ เรามาจากธรรมชาติ ก็ต้องกลับคืนสู่ธรรมชาติ ชีวิตนี้ไม่ใช่ของเรา เรายืมธรรมชาติมาใช้ชั่วครั้งชั่วคราว ไม่ถึงร้อยปีก็ต้องแยกจากกันไป ของที่ยืม เขามาก็ต้องใช้คืน และต้องใช้อย่างระมัดระวัง ทะนุถนอม จะทิ้งขว้างได้อย่างไร ถ้าเราปล่อยปละละเลยเจ้าของย่อมทวงคืนเร็วขึ้นและไม่ให้ยืมอีกต่อไป
    ชีวิตนี้จึงไม่ใช่ของเรา คุณพ่อคุณแม่ยืมธรรมชาติให้เรามาใช้ชั่วคราว ของที่เรายืมมาใช้เราจึงต้องใช้อย่างทะนุถนอม ทุกคนจึงไม่มีสิทธิฆ่าตัวตาย ทำร้ายตัวเอง และเป็นบาปหนักมาก ฆ่าตัวตายศพก็ไม่สวย จะกินยาตายก็ทุรน ทุรายทรมานมาก
    บ้านเมืองเราเศรษฐกิจยังไม่ดีเลือกตั้งแล้ว เราต้องรอตั้งรัฐบาลใหม่กัน หรือ นายกฯ จะอยู่ได้นานหรือไม่ ตัวบุคคลที่จะจัดสรรลงตำแหน่งกันอย่างไร ก็ไม่รู้ เราต้องรอกันหรือ เราควรพึ่งตนเองดีกว่า เศรษฐส่วนตัวเราก็จะดีขึ้น ครอบครัวก็จะดีขึ้น เพื่อนบ้านก็จะดีขึ้น สังคมดีขึ้น ประเทศชาติก็ดีขึ้น เราควรเดินตามรอยพระยุคลบาทที่ในหลวงได้ทรงนำหน้าแล้วด้วยเศรษฐกิจ พอเพียง
    ข้อปฏิบัติเพื่อชีวิตพอเพียง คือดื่มน้ำเปล่า กินข้าวแกง ของแพงไม่เกี่ยว งดเที่ยวกลางคืน หาสุขสดชื่นที่บ้าน รักงานยิ่งกว่าชีวิต ทำ พูด คิด แต่พอดี ทำได้ ดังนี้จะมี ชีวิตที่เบิกบาน เราหาวัตถุสิ่งของเป็นอุปกรณ์ของชีวิต ให้ความสะดวกและเพลิดเพลิน บางขณะเท่านั้น ธรรมะเป็นสิ่งจำเป็นของชีวิต ช่วยรักษาจิตใจให้ปกติ ให้ความ สุขที่แท้จริง
    หลวงพ่อพุทธทาส กล่าวว่า "ธรรมะกวาดใจ เหมือนไม้กวาดกวาดดิน" ไม้กวาดกวาดดินคือการทำหน้าที่ที่ข้างนอก หาวัตถุมาเลี้ยงร่างกาย ในขณะเดียว กันรักษาจิตใจให้สะอาด ร่างกายต้องการ การบำรุงเลี้ยงโดยแสวงหาปัจจัยสี่ ด้วย ความซื่อสัตย์สุจริต ขยันหมั่นเพียร ในขณะเดียวกันรักษาจิตซึ่งสงบ อยู่ให้สงบ ทำหน้าที่สองอย่างทั้งข้างนอกและข้างใน
ก็จะมีชีวิตที่ได้รับความสะดวกเพลิดเพลินและความสุข

ขอกราบนมัสการขอบคุณ
พระมหาธวัชชัย คุณากโร (เกื้อเกตุ) วัดอตัมมยตาราม ตั้งอยู่ ณ เมืองวูดดิลวิลล์ รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา
เอื้อเฟื้อข้อมูล

กลับสู่หน้าหลัก